Gluren bij de buren


Dit verhaal is een hele tijd onder de conceptenknop blijven zitten, wachtend op nieuwe ontwikkelingen. Die zijn er jammer genoeg nog niet echt, maar uiteindelijk blijft het hele thema toch actueel, dus geef ik het jullie hier alsnog mee.

Op 17 november 2010 bezocht ik samen met mijn man de beurs Domotica en Slim Wonen in het Evoluon te Eindhoven. Het was dé gelegenheid om de mensen van ShareCare.nl eens persoonlijk te ontmoeten, want zij zouden voor het vierde jaar op rij deelnemen aan deze beurs. Bovendien was ik ook wel benieuwd naar de nieuwste ontwikkelingen zoals bijvoorbeeld het op afstand kunnen openen van een voordeur met je mobiele telefoon. Hadden we die mogelijkheid anderhalf jaar geleden gehad, dan hadden we bijvoorbeeld niet voor alle hulpverleners apart een extra sleutel van de voordeur moeten laten bijmaken. Downside van dergelijke systemen is natuurlijk meestal wel het kostenplaatje… maar enfin, ik was toch benieuwd wat er allemaal zoal bestaat intussen. Verder had ik ook al eens gekeken naar het aanbod van voorstellingen dat er zou gegeven worden door verschillende standhouders en er was er ééntje dat me meteen heel erg aansprak: “Zorgverband – Het sociaal-medisch netwerk (mantelzorg, professionele zorgverleners en zorgtechnologie) rond een patiënt“. Dus planden we onze dag een beetje rond die voordracht heen zodat we die zeker konden meepikken. Uiteraard zou ik altijd in mijn achterhoofd moeten houden dat we in Nederland waren en dat de ‘zorg’ daar héél anders georganiseerd is dan bij ons in België, maar we kunnen natuurlijk altijd van elkaar leren, toch?

Zo gingen we op weg, richting Eindhoven… autosnelwegen – en daarmee ook alle fileleed – vermijdend. De aankomst aan het Evoluon was eigenlijk nog wel best grappig. Omdat mijn man voor dergelijke uitstappen rolstoelgebonden is, had ik op voorhand toch maar even geïnformeerd of de volledige beurs rolstoeltoegankelijk was en hoe het zat met parkeergelegenheid. Want op de website las ik over een ‘centrale parking’ vanwaar er pendelbussen ingezet werden naar het Evoluon. De ervaring leert dat dergelijke diensten niet altijd even rolstoelvriendelijk zijn. Groot was mijn verbazing toen ik een mailtje terugkreeg dat de hele beurs inderdaad rolstoeltoegankelijk was én dat – indien de twee voorziene plaatsen voor mindervaliden aan de ingang van het Evoluon zelf zouden bezet zijn – ik bij aankomst de afzender van de mail mocht bellen en dat zij er dan persoonlijk zou voor zorgen dat we een VIP-plaats zouden toegewezen krijgen. Kwamen we aan aan het Evoluon, reden de parking op en zagen eigenlijk al snel dat iedereen door de parkeerwachter gewoon weer de parking werd afgestuurd en doorverwezen werd wellicht naar die centrale parking. Dus spreek ik de parkeerwachter aan en toon hem onze speciale parkeerkaart voor mindervaliden. Hij kijkt snel rond, maar de twee speciale plaatsen blijken volzet. Ik vertel hem dat ik een mailtje kreeg van mevrouw X en dat zij ons in dat geval een VIP-plaatsje beloofde… en meteen loopt hij naar een gedeelte van de parking – vlak naast de ingang – dat afgezet is met de typische oranje-witte verkeerskegels, en daar mogen we parkeren… zonder te moeten bellen, zonder problemen én met de glimlach. Ik ben behoorlijk onder de indruk. Ook wanneer we even later moeten vaststellen dat we bij de gewone ingang meteen op een 20-treden hoge trap botsen en er geen lift blijkt te zijn, is zijn hulpvaardigheid groot. Hij moet zélf even informeren hoe hij ons verder kan helpen maar al gauw neemt hij ons mee naar een zij-ingang en ik bedank de man hartelijk. Al snel blijkt eigenlijk dat de organisatoren van deze beurs niet echt gerekend hebben op rolstoelgebruikers. Ook binnen moeten we weer mensen aanspreken om ons wegwijs te maken, want het Evoluon mag dan wel héél erg modern ogen, het is een oud gebouw. Maar ook in de jaren 60 was men blijkbaar al slim genoeg om een klein soort van vrachtliftje te installeren om van de 4e naar de 3e verdieping (die niet door de ‘grote’ lift wordt aangedaan) – en vice versa – te geraken. Nou ja, dit alles even terzijde dus… maar het verschil in omgang met mindervaliden tussen België en Nederland is hier toch wel héél erg voelbaar.

Zo komen we dus uiteindelijk aan op de ‘derde ring’ van het Evoluon, waar we de mensen van Sharecare zouden moeten vinden. Zo grappig hoe we elkaar eigenlijk meteen herkennen van de fotootjes op twitter en de websites. Het contact IRL is meteen ook heel aangenaam en vertrouwd. We praten méér dan een half uur en kijken ondertussen samen naar een eerste ontwerp van een nieuwe rooster voor de zorgsite. Op de vraag of ik dat mee wil testen, ga ik graag in. En dan is het tijd om verder te gaan… de stand van Sharecare trekt immers de aandacht van vele nieuwsgierigen en business blijft business natuurlijk. Wanneer we verder wandelen, worden we regelmatig aangesproken door verschillende standhouders. En wat me daarbij dan opvalt, is dat al deze mensen heel erg geëngageerd zijn… maar ik merk ook op dat er blijkbaar heel veel kleinschalige initiatieven worden opgestart. Allemaal mensen die voelen dat er in deze moderne tijd met al zijn ICT-toepassingen héél veel mogelijkheden zijn voor verbeteringen in de zorgsector. En dan kan ik alleen maar hopen dat al die verschillende standhouders tijdens deze beurs ook de tijd nemen om eens bij elkaar te kijken… want zelfs bij deze eerste rondgang en kennismaking met alles wat er in Nederland bestaat, heb ik soms al het gevoel dat sommigen misschien wel iets voor elkaar zouden kunnen betekenen.

En dan is het tijd voor de voordracht die ik uitgezocht had. Zoals ik enigszins verwacht had, is alles heel erg toegespitst op de zorgorganisatie in Nederland en is een vertaling naar België niet meteen evident… maar ik zie wél mogelijkheden. Bovendien heb ik ook meteen het gevoel dat er in de toepassing die dit bedrijf ontwikkeld heeft, een perfect plaatsje zou kunnen zijn voor de zorgsite van Sharecare. Bij het verlaten van de zaal botsen we toevallig op Saskia (Vermeulen) – oprichtster en directrice van Sharecar – die blijkbaar zélf op weg is naar één of andere voorstelling. Ze heeft weinig tijd maar ik geef haar toch snel mee dat ik denk dat ze eens met de mensen van Zorgverband moet praten. Omdat ik er écht potentieel in zie, praat ik ook nog even met de medewerkster op de stand van Sharecare en het doet me ontzettend plezier te horen dat zij al hetzelfde idee had en dat ze er zeker nog eens met Saskia zou over praten.

Moegelopen wordt het voor ons stilaan tijd om terug huiswaarts te keren. In de auto praat ik met mijn man verder over de hele ervaring en tijdens het vertellen, wordt mijn enthousiasme eigenlijk steeds groter.  Alle informatie over de ‘zorgvrager’ gecentraliseerd, uiteraard met de nodige beveiligingen en lees- en schrijfbevoegdheden voor de verschillende actoren, zodat medische gegevens en andere gegevens ivm privacy gewaarborgd blijven… Ik zie het al helemaal voor me. En dan daarin de zorgsite geïntegreerd, zodat alle zorgverleners ook duidelijker zicht hebben op de dagdagelijkse leefsituatie en de eventuele kleine probleempjes die zich daarbij voordoen en die tijdens een officieel contact of huisbezoek niet altijd aan bod komen omdat er altijd wel andere, grotere issues zijn die moeten besproken worden.

Het hele gegeven blijft maar door mijn hoofd malen, want dit is preciés hetgene waarvoor ik al zo lang ijver… meer samenwerking en een betere communicatie tussen zorgvrager, mantelzorger, thuiszorgende diensten en zorgverleners. Eigenlijk zou je kunnen stellen dat er op die manier een soort van ‘permanent’ (elektronisch) zorgoverleg zou ontstaan. En dan is er het wonderlijke fenomeen waarbij onze hersenen ineens verbanden leggen en we een soort van eureka-moment ervaren. Eens het woordje ‘zorgoverleg’ in mijn gedachten verscheen, legde ik al snel de link naar de dame die voor ons het grote zorgoverleg organiseerde. Ik besluit dan ook mijn stoute schoenen aan te trekken en deze dame eens te bellen. Wanneer ik haar aan de lijn krijg, ben ik vooreerst al aangenaam verrast dat ze mijn naam nog herkent. In mijn passioneel enthousiasme weet ik bijna niet wat ik eerst wil vertellen… de motivatie om deze blog te beginnen schrijven, wat ik in Nederland ontdekte, wat ik wil bereiken… Ik heb het gevoel dat ik het allemaal niet genoeg kan uitgelegd krijgen. Dus raap ik al mijn moed bij elkaar en vraag of ze misschien tijd heeft om me een keertje te ontvangen zodat ik alles wat rustiger kan proberen uitleggen. Groot is mijn verrassing als ze voorstelt zelf naar mij toe te komen, waarna we ook meteen een afspraak vastleggen.

Zo zit ik op een winternamiddag samen met deze dame. Ik toon haar de zorgsite van Sharecare en vertel haar over de voordracht van Zorgverband die me uiteindelijk zo aan het denken zette. En dan blijkt tot mijn grote verbazing dat er hier in België toch al zoiets bestaat als een ‘elektronisch zorgplan’. Maar meteen wordt me ook duidelijk dat ik eigenlijk heel erg naief ben in mijn denken dat de integratie van bijvoorbeeld de zorgsite toch niet zo moeilijk kan zijn. Er zijn immers allerlei belangen gemoeid met iets dergelijks. Maar nutteloos is dit contact allerminst. We wisselen namen van mogelijke contacten en interessante websites uit.

Tot zover stond dit verhaal dus onder de conceptenknop… in afwachting dat ik hier misschien al snel echt nieuwe ontwikkelingen kon neerschrijven. Maar ondanks mijn niet aflatende interesse en ijveren voor innovatie in deze materie, ben ik eigenlijk nog niet echt verder gekomen. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik het opgeef… Maar als je weet dat er bijvoorbeeld 12 verschillende erkende (en wie weet hoeveel niet-erkende) ICT-systemen zijn waarmee huisartsen werken om hun patiëntendossiers te beheren, dan zal je wellicht begrijpen dat het niet makkelijk wordt om mijn ideaalbeeld van één geïntegreerd systeem dat ik me in al mijn naïviteit verbeeldde, te realiseren. Maar is iedere vernieuwing niet ooit ontstaan vanuit verbeelding en fantasie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s