Ook dit hoort erbij als je voorlopig bewindvoerder bent…


affiche verkoop

Zie belangrijke algemene opmerking op startpagina

Wanneer je trouwt, krijg je er altijd een hele familie bij… je schoonfamilie. En de meesten onder ons zijn al blij als ze met die schoonfamilie een goede band weten op te bouwen. Dat was bij mij niet anders. Gelukkig wist toen nog niemand van ons dat ik 25 jaar later beslissingen zou (moeten) nemen over het basiswelzijn van mijn schoonmoeder en schoonbroer en dat ik verantwoordelijk zou zijn voor de verkoop van hun ‘thuis’. Maar als voorlopig bewindvoerder en voornaamste mantelzorger en vertrouwenspersoon moet je nu eenmaal beslissingen nemen die niet altijd even leuk of gemakkelijk zijn… maar moeilijk gaat uiteindelijk ook.

Eind oktober 2011. Nu mijn schoonbroer een studiootje kreeg toegewezen in een gezinsvervangend tehuis in de nabijgelegen stad, zou je denken dat ik het stilaan wat rustiger aan kan gaan doen, maar niets is minder waar. Los van het feit dat ik zijn voorlopig bewindvoerder ben en in die hoedanigheid insta voor het beheer van zijn ‘goederen’, blijf je je natuurlijk toch ook verantwoordelijk voelen voor zo’n jongen en de ‘zorg’ voor hem zal altijd deel blijven uitmaken van mijn denken. Bovendien verandert er financieel toch ook wel het één en ander. Want terwijl ik vroeger – als voorlopig bewindvoerder – helemaal vrij kon beschikken over de inkomsten van mijn schoonbroer en daarmee de nodige betalingen uitvoeren, blijft er me nu maandelijks – na het betalen van de ‘verblijfsfactuur’ – slechts een wettelijk bepaald bedrag waarvan ik toch nog een aantal betalingen moet verrichten, zoals gsm-factuur, verzekering voor zijn bromfiets, doktersbezoeken, enz… Dus dat is best wel even aanpassen.

Verder ben ik in die eerste weken ook bekommerd om het contact tussen mijn schoonbroer en zijn moeder. Want nu hij niet meer zo dicht bij het rusthuis woont waar mijn schoonmoeder verblijft, vrees ik een beetje dat mijn schoonbroer gaandeweg minder en minder bij haar op bezoek zal gaan. Enerzijds is er immers het feit dat hij – door de toenemende dementie – nog maar weinig écht contact kan leggen met haar en anderzijds komt daar nu nog bij dat hij veel meer moeite zal moeten doen om haar te bezoeken. Het beste zou dus zijn als ik één of ander ‘gestructureerd’ bezoek zou kunnen installeren.

En eigenlijk vormt zich al vrij snel een idee in mijn hoofd waarmee ik een aantal verschillende ‘problemen’ tegelijk zou kunnen oplossen. Want niettegenstaande er in het gezinsvervangend tehuis heel wat begeleiding is, blijven er toch een aantal zaken waar mijn schoonbroer vrij zelfstandig zou moeten kunnen voor instaan. Zo is het bijvoorbeeld de bedoeling dat hij drie tot vier dagen per week zélf voor een warme maaltijd zorgt en ook het doen van zijn was is iets wat hem zal moeten aangeleerd worden. Maar al snel blijkt dat dat laatste iets is wat van lange duur of misschien wel onmogelijk zal zijn. Ik ben dan ook al blij als hij er die eerste weken in slaagt om zijn beddengoed regelmatig te wassen. De rest van zijn was zal ik – zeker de eerste tijd – gewoon verder zélf blijven doen. Maar dat betekent dus ook dat zijn vuile was iedere week moet gehaald worden en zo snel mogelijk proper moet teruggebracht worden… dat is ook hoe hij het voordien gewend was en op zich wil ik in die vaste basisroutine niet te veel veranderen. Hij heeft immers al genoeg waar hij moet aan wennen.

Enfin, er zijn dus toch best wel een aantal kleine dingen waarvoor we een oplossing moeten zoeken… en dan kom ik op het lumineuze idee om het allemaal eigenlijk te combineren. Zo zouden mijn man en ik op vrijdagavond zijn vuile was kunnen gaan ophalen. Op dat moment is er ook de mogelijkheid voor familieleden om samen met de bewoners de warme maaltijd te nuttigen. Dus op die manier kunnen we ook meteen zorgen voor een beetje een ‘quality-moment’. Daarna heb ik het hele weekend de tijd om zijn was te doen zodanig dat die tegen zondagmiddag klaar is. Op dat moment zou mijn schoonzusje die naar mijn schoonbroer kunnen brengen (zo is dat contact tussen broer en zus ook meteen verzekerd) en nadien zou ze hem in het rusthuis kunnen afzetten waar hij samen met mijn schoonmoeder zijn middagmaal zou kunnen eten. Nu moet ik voor dat laatste wel even informeren bij het Vredegerecht want wanneer een bezoeker mee-eet in het rusthuis dan kost dat 10 euro die wordt gefactureerd op de rekening van de bewoner, mijn schoonmoeder dus. Strikt genomen zou ik dus voor iedere zondag dat mijn schoonbroer in het rusthuis mee-eet, 10 euro moeten overschrijven van zijn rekening naar die van mijn schoonmoeder. Maar gelet op zijn toch wel beperkte financiële middelen zou het beter zijn als ik dit bedrag gewoon voor rekening van mijn schoonmoeder kon laten. Als voorlopig bewindvoerder van zowel mijn schoonmoeder als mijn schoonbroer is dit iets wat ik toch wel even officieel moet voorleggen aan de Vrederechter, maar zoals verwacht wordt dit gelukkig al snel goedgekeurd. En zo kan ik dus heel wat vliegen in één klap slaan. Het ophalen en brengen van zijn was is geregeld, er is een gestructureerd contact met zijn zus en moeder én er is alvast één dag minder dat hij zélf moet koken en waarop ik tevens zeker ben dat hij tenminste een volwaardige en gezonde maaltijd krijgt. Dat is dus geregeld.

Het is trouwens maar het begin van al de dingen waarvoor ik als voorlopig bewindvoerder de bijzondere machtiging moet vragen. Want met mijn schoonmoeder in het rusthuis en mijn schoonbroer in het gezinsvervangend tehuis, staat de eigendomswoning van mijn schoonmoeder nu dus leeg. En dat kost dus eigenlijk alleen maar geld. De woning is overigens in zo’n slechte staat dat verhuren niet tot de mogelijkheid behoort. Het beste is dus om de woning te verkopen. Maar dat moet dus allemaal volgens de regels gebeuren die verbonden zijn aan de voorlopig bewindvoering. Zo moet ik sowieso de bijzondere machtiging daartoe vragen en bovendien bepaalt de wetgeving dan ook ondermeer dat de woning in principe openbaar verkocht dient te worden. Komt daarbij dat mijn schoonmoeder – na het overlijden van haar man, 20 jaar geleden – slechts de helft in volle eigendom heeft en de drie kinderen (mijn man, mijn schoonbroer en schoonzus) elk 1/6e in naakte eigendom hebben. Dat betekent dus ook dat iedereen akkoord moet gaan met de verkoop van de woning. Nu is dat – ondanks de toch wel emotionele stap die dit is – gelukkig geen probleem voor mijn man en mijn schoonzusje. Blijven dus enkel mijn schoonbroer en schoonmoeder. Nu is mijn schoonmoeder inmiddels echt te ver heen om dit nog met haar te bespreken, maar dat is iets wat mijn schoonbroer natuurlijk maar moeilijk kan begrijpen en telkens wanneer het thema ter sprake komt, blijft hij argumenteren dat moeder dat niet zal willen dat de woning verkocht wordt. Maar vermits zij allebei onder voorlopig bewind staan, is die beslissing dus in concreto aan mij en aan de Vrederechter.

Vóór ik de hele procedure opstart, informeer ik me toch ook eerst even bij de plaatselijke notaris. Enerzijds wat de vormvereisten betreft voor het vragen van zo’n bijzondere machtiging tot verkoop van de eigendomswoning van iemand die onder voorlopig bewind staat (want die zijn er toch echt wél) maar anderzijds ook wat de verkoop zélf betreft. Want er zijn nu eenmaal periodes in het jaar die gunstiger zijn voor de openbare verkoop dan andere en bovendien zijn er ook nog een aantal dingen die moeten geregeld worden alvorens de woning kan en mag verkocht worden. Zo heb je tegenwoordig een officieel attest nodig ivm de elektriciteitsinstallatie en is er het fameuze EPC- attest (energieprestatiecertificaat). Daarnaast heb ik ook een officieel schattingsverslag nodig. Verder komen we samen ook al snel tot de conclusie dat het wellicht beter is om de woning ‘leeg’ te laten bezichtigen. Maar dat betekent dat ik dus ook voor het leegmaken van de woning de bijzondere machtiging zal moeten vragen aan de Vrederechter. Het gaat tenslotte om de inboedel van mijn schoonmoeder en ook gedeeltelijk van mijn schoonbroer. Allemaal zaken die deel uitmaken van de ‘opgave van het te beheren patrimonium’ die ik aan het begin van mijn mandaat als voorlopig bewindvoerder heb opgemaakt.

Op zo’n momenten vraag ik me vaak af hoe andere voorlopig bewindvoerders-familieleden dat doen. Want het is toch allemaal niet zo evident dat je overweg kan met al die administratieve verplichtingen. En dan kan je wellicht altijd wel voldoende info en steun vinden bij de Griffie van het Vredegerecht of bij de notaris, maar toch… Enfin, ik weet in ieder geval weer wat te doen.

Eerst maar even op zoek naar een zogeheten ‘opkoper’ die de woning wil komen ontruimen. Want vooraleer ik de bijzondere machtiging daartoe kan vragen, moet ik natuurlijk wél weten hoeveel dat alles gaat kosten. Gelukkig vind ik – met de hulp van de hoofdgriffier van het Vredegerecht – al snel iemand die de klus wil klaren. Na een snelle rondgang door het huis komt de man met een offerte waarbij ik meteen denk: voor die prijs kunnen we het absoluut niet zélf doen. Bovendien zou dat ook gewoon fysiek onmogelijk zijn. Eén hobbeltje is er wél nog: al de verschillende bijgebouwen waar mijn schoonbroer lange tijd vogels gehouden heeft en een oude vervallen garage waar in de laatste 20 jaar denk ik niemand meer is binnen  geweest. Alle respect dan ook dat deze man het aandurft om al die ruimtes te betreden teneinde er een offerte te kunnen voor maken. En zoals verwacht, ligt de prijs voor het ontruimen van die vervallen garage bijna drie keer zo hoog als voor het ontruimen van de hele woning. Logisch ook als je weet dat het er krioelt van de muizen en ander ongedierte. Ik laat dan ook een ‘gescheiden’ offerte opmaken zodat ik aan de Vrederechter kan vragen om enkel de woning zelf te laten leegmaken.

Een goeie maand na de verhuis van mijn schoonbroer naar het gezinsvervangend tehuis, kan de hele procedure met het oog op de verkoop van de eigendomswoning van mijn schoonmoeder dan ook officieel worden opgestart. En enkele weken later krijg ik – met de mij inmiddels zo goed gekende aangetekende groene gerechtsbrief – de goedkeuring zowel voor het laten ontruimen van de woning als voor de openbare verkoop ervan. Daarbij heeft de Vrederechter geen nadere verplichtingen bepaald met betrekking tot het tijdstip van deze openbare verkoop en in samenspraak met de notaris wordt dan ook beslist deze ongeveer eind maart – begin april te laten doorgaan.

Vervolgens neem ik ook opnieuw contact op met de ‘opkoper’ en met hem wordt overeengekomen dat hij de woning zo snel mogelijk gaat ontruimen. Want vóór de woning openbaar verkocht wordt, moeten we een aantal weken voorzien met de nodige bezichtigingsdagen en tegen die tijd wil ik de woning toch ook enigszins netjes en in de best mogelijke staat krijgen. De datum voor de openbare verkoop wordt uiteindelijk vastgesteld op dinsdag 27 maart 2012, maar voor die tijd is er dus nog heel wat werk aan de winkel.

En ondertussen blijft de zorg voor mijn schoonbroer toch ook doorgaan… want ofschoon hij zich heel erg goed en snel lijkt aan te passen aan zijn nieuwe woonomgeving blijft hij voor heel wat dagdagelijkse dingen een beroep doen op mij en blijkt eigenlijk ook snel dat de geboden begeleiding in het desbetreffende gezinsvervangende tehuis voor hem eigenlijk ontoereikend is. Maar enfin… ook nu weer roeien we met de riemen die we hebben. En gelukkig weet niemand op voorhand wat de dag van morgen weer brengt… Want dat het allemaal anders zou lopen dan gedacht, is zowat het ‘understatement of the year’…

Advertenties

Over Martine Vangaver

ben passioneel bezig met het ijveren voor meer toegankelijkheid van de sociale voorzieningen voor de meest zorgbehoevenden in onze maatschappij en schrijf daarover op https://martinevangaver.wordpress.com/ Verder ben ik als voorzitster van Ziekenzorg CM Leefdaal (vanaf 24 september Samana) even passioneel bezig met de verjonging en vernieuwing van onze plaatselijke werking
Dit bericht werd geplaatst in dementie, voorlopig bewindvoering, Wegwijzer en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s