Een nieuwe naam voor Ziekenzorg CM


scannen0009

Als voorzitster van Ziekenzorg CM Leefdaal – één van de vele plaatselijke werkingen van Ziekenzorg CM – ben ik er trots op hier te kunnen meedelen dat de Raad van Bestuur Ziekenzorg CM op woensdag 23 maart 2016 het voorstel voor onze nieuwe naam en logo definitief goedkeurde. naam samana is de nieuwe naam voor onze vereniging die chronisch zieke mensen uitnodigt en versterkt om hun leven zelf (opnieuw) in handen te nemen, die mantelzorgers ondersteunt om hun naasten dagelijks bij te staan. Een nieuwe, wervende naam voor onze vereniging die kandidaat-vrijwilligers op een enthousiaste wijze uitnodigt een sociaal engagement op te nemen. Een naam die optimisme en solidaire warmte uitstraalt.

Onze huidige naam – Ziekenzorg CM – riep voor steeds meer mensen een fout beeld op of vormde zelfs een drempel. We zijn dan ook ontzettend blij met onze nieuwe naam “Samana”, want het aanbod van onze vereniging is waardevoller, noodzakelijker en groter dan ooit.

“Samen” is de eerste bouwsteen – het sleutelwoord – van onze nieuwe naam. De eerste drie letters van “Samana” verwijzen hier ook nadrukkelijk naar.

De tweede bouwsteen van “Samana” is het woord ‘kracht’. Kracht of ‘Mana’. In de mythologie staat Mana omschreven als een levenskracht voor alles wat goed is. Ook dat is ons op het lijf geschreven.

Met onze werking doen we er alles aan om chronisch zieke mensen, zorgbehoevende personen en hun mantelzorgers de nodige kracht te geven om een kwaliteitsvol leven uit te bouwen. De kracht van vele mensen samen maakt dat we voor een positief verschil kunnen zorgen. Dat we ook samen kracht kunnen ontwikkelen om een zorgzame samenleving vorm te geven.

Warmte, contact en solidariteit zijn 3 andere belangrijke waarden binnen onze werking. Dit alles werd vertaald in een nieuw logo, naam samana, waarin twee figuurtjes centraal staan. Schouder aan schouder. Of kijken ze mekaar aan? Maakt niet uit, ze zijn er voor elkaar, ze communiceren… met elkaar, met jou, met iedereen.

De hoofdkleur blauw straalt hoop, rust en vertrouwen uit. De kleur groen staat voor gezondheid, herstel en harmonie. Het is de kleur van de natuur, van een vruchtbare omgeving waarin nieuw leven ontstaat. En tot slot is oranje een warme, dynamische  kleur die levenskracht uitstraalt.

Vanaf 24 september 2016 nemen we onze nieuwe naam ook écht in gebruik en vaart ons verenigingsschip onder een nieuwe vlag.

Voor onze oudere leden en vrijwilligers en voor de mensen die Ziekenzorg CM al langer kennen, wordt het vast héél erg wennen… Zij vragen zich wellicht af waarom die nieuwe naam nou eigenlijk nodig is. Logisch, denk ik dan… want verandering schrikt vaak af. Maar verandering biedt vooral ook nieuwe kansen. Verandering maakt ook nieuwsgierig… en van die nieuwsgier kunnen we gebruik maken om de inhoud van onze werking, de kracht die we samen ontwikkelen om mensen te verenigen, om hun weerbaarheid te verstevigen en hun belangen te verdedigen… om dat verder uit te dragen. En met zo’n krachtige naam als naam samana, gaat ons dat ook lukken!

 

Geplaatst in Wegwijzer, ziekenzorg CM | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Kennen jullie deze al?


de Pijnlijn scannen0002In België hebben we heel wat telefonische hulplijnen waar je terecht kan voor een luisterend oor wanneer het je allemaal even te veel wordt. De ene hulplijn al wat bekender dan de andere. Denk maar aan tele-onthaal, teleblok en de zelfmoordlijn. Daar heeft iedereen wellicht wel al eens over gehoord. Maar de Pijnlijn en de Mantelzorgtelefoon… kennen jullie die al?

Als chronisch pijnpatiënt wéét ik dat er momenten zijn waarop de pijn je hele denken en je hele ‘zijn’, bijna overneemt. En dan hebben we vaak vele goedbedoelende, meelevende en begripvolle mensen in onze omgeving… maar soms is dat – jammer genoeg – gewoon niet genoeg. Soms heb je nu eenmaal nood aan iemand die echt wéét wat je doormaakt… iemand die wéét wat je voelt… een lotgenoot. Maar waar vind je die?

de PijnlijnBij de Pijnlijn dus. Een initiatief van de Vlaamse Pijnliga. De Pijnlijn is een telefonische hulplijn waar een lotgenoot naar je verhaal luistert… Je kan de Pijnlijn iedere werkdag bereiken tussen 10 en 12u en van 13 tot 16u op het nummer 078/159 160 (voor een 078-nummer betaal je de kostprijs van een zonaal gesprek).

En dan is er nog de Mantelzorgtelefoon. Diegenen die mijn verhaal als mantelzorger voor wijlen mijn schoonmoeder en mijn schoonbroer hier gevolgd hebben, weten dat ook ik momenten gehad heb dat het me allemaal wat teveel werd. Jammer dat ik toen nog niet gehoord had over de Mantelzorgtelefoon… want het had me vast deugd gedaan. Okee, ik kon altijd wel terecht bij mijn man en bij vrienden… maar soms voel je je daar ook niet echt goed bij… dat je steeds dezelfde mensen ‘verveelt’ met de zorgen en frustraties die je soms als mantelzorger ervaart. Maar waar moet je anders terecht?

de Mantelzorgtelefoon

Wel daarvoor is er dus de Mantelzorgtelefoon van Ziekenzorg CM. Want op tijd je verhaal eens kunnen doen, helpt je om de zorg vol te houden. De Mantelzorgtelefoon wordt iedere werkdag van 10 tot 12 en van 13 tot 16 uur bemand door vrijwilligers die luisteren naar wat mantelzorgers echt bezig houdt. Meer info vind je op www.ziekenzorg.be.

Twee hele mooie initiatieven dus… Helpen jullie mee om wat meer bekendheid te geven aan deze beide hulplijnen?

Geplaatst in België, mantelzorg, Wegwijzer | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Vijf jaar ‘Wegwijzer’… een terugblik…


4.2.3Op 28 februari 2010 – vandaag precies vijf jaar geleden – duwde ik, met de nodige aarzeling, voor het eerst op de knop ‘publiceren’.  En daarmee was de geboorte van deze ‘blog’ een feit. Vijf jaar later is de magische kaap van de 250.000 bezichtigingen slechts enkele weken verwijderd… en dat is iets om toch even bij stil te staan….

In onze moderne maatschappij waarin de social media bijna niet meer weg te denken zijn, lijkt het voor velen niets speciaals om persoonlijke dingen op het net te plaatsen en kijkt niemand er meer van op als je zegt dat je een blog hebt. Vijf jaar geleden was dat wellicht ook al zo, denk ik… maar voor mij was het toch iets bijzonders om hiermee te starten. Er ging ook héél wat aan vooraf. Want om mijn verhaal als mantelzorger zomaar wereldkundig te maken, dat was absoluut niet evident. Temeer omdat het ook over de mensen om me heen ging… over mijn schoonmoeder, mijn schoonbroer, mijn eigen gezin. En vermits zowel mijn schoonmoeder als mijn schoonbroer toen al onder rechterlijke bescherming (toen nog voorlopig bewindvoering genoemd) stonden, was het ook vrij delicaat. Hun privacy moest zoveel mogelijk bewaard blijven.

Heel veel om over na te denken dus. Bovendien had ik toen nog behoorlijk wat last van faalangst en een sluimerend gebrek aan zelfvertrouwen. Angst ook voor eventuele negatieve reacties, en verder was er ook de gedachte dat niemand mijn verhaal zou willen lezen en de daarmee gepaard gaande angst voor afwijzing. Zo had ik een hele tijd heel wat argumenten om gewoon niets te doen. Maar de ervaring die ik als mantelzorger had opgedaan en de hindernissen die ik daarbij overwonnen had, waren zo talrijk… en bovendien wist ik gewoon dat anderen, die zich in een gelijkaardige situatie bevonden, daarmee zeker ook hun voordeel zouden kunnen doen. Dat alles maakte dat de drang om anderen te helpen zo groot werd, dat ik me een tijdlang wat verloren heb in het proberen om, iedereen die ik tegenkwam, op individuele basis te overladen met mijn ervaringen, goede raad en mijn verzuchtingen over al de mankementen aan het systeem. Maar gelukkig was er ook iemand in mijn leven die me net dat ene zetje gaf om al die drogredenen van me af te schudden en de sprong te wagen (dank je Paul!). Hij was ook diegene die me wordpress.com aanraadde, omdat deze blogsite eigenlijk alles voor jou doet om je blog zo goed mogelijk te verspreiden en ‘vindbaar’ te maken via de meest gebruikte zoekmachines. Het enige wat ik eigenlijk moest doen, was mijn angsten overwinnen en beginnen met te schrijven. Aan materiaal had ik alvast géén gebrek, want al maanden liep ik rond met wat en hoe ik het allemaal zou willen. En op 28 februari 2010 was het eerste bericht een feit: “Als het leven te snel gaat…” 

En kijk wat er nadien gebeurde:

statistieken 28022015

Die eerste dag werd die allereerste blogpost 5 keer bekeken (en nee, niet door mezelf, want die bezichtigingen worden niet in de statistieken opgenomen :-)). En ook nadien is er nooit een 0 op de teller verschenen. Na enkele maanden – in juni 2010 – werd mijn blog opgemerkt door een redactrice van Plus-magazine die er een edito aan wijdde. En in 2011 volgde er interesse van Het Laatste Nieuws en later dat jaar ook van Libelle. Zo werd ik in september 2011 ‘een vrouw met een missie’… en dat is wellicht ook de beste omschrijving waarom ik – nog steeds – deze blog blijf onderhouden. Het pers-effect was ook telkens zichtbaar in de statistieken. Maar soms was de toename (of afname) van het aantal bezichtigingen niet even verklaarbaar. Maar op zich is dat natuurlijk ook niet zo belangrijk… want eerlijk gezegd, zijn het ook maar cijfertjes. Maar okee, ik zou liegen als ik zou beweren dat het mijn ijdelheid niet streelt als het gemiddeld aantal bezichtigingen per dag boven de 200 stijgt. Maar tegelijkertijd verwonder ik me ook iedere dag opnieuw over dat hoge aantal… want uiteindelijk betekent dit dat er dagelijks zoveel mensen op zoek zijn naar informatie over voorlopige bewindvoering, over tegemoetkomingen voor gehandicapten of bejaarden, enz… Ook de vele vragen en reacties, zowel op de site zelf als privé, tonen aan dat er inderdaad nog héél veel mensen op zoek zijn naar informatie. En dan kan ik alleen maar hopen dat al die mensen hier ook gevonden hebben wat ze zochten. Of het nou (h)erkenning is in mijn persoonlijke verhaal of informatie die ze elders vergeefs zochten… als het hen maar iets goeds heeft gebracht.

En zo zijn we aanbeland bij deze vijfde verjaardag. Op dit eigenste moment staat de teller op 245.395. En dat is véél… maar toch… toch heb ik nog vaak het gevoel dat er een categorie van mensen is die ik niét bereik. Hét grote nadeel van een blog, want die vind je natuurlijk alleen maar online… En ik blijf ervan overtuigd dat de meest schrijnende gevallen terug te vinden zijn bij die mensen die niét mee zijn met al deze moderne communicatievormen. Die mensen moet je langs een andere weg bereiken. Het artikel in de Libelle was daar al een goed voorbeeld van… en ik wéét dat sommige zorgbehoevende bejaarden die toen dat artikel gelezen hebben, dat ook aan hun mantelzorgers verteld hebben die op hun beurt dan weer wél mijn blog wisten te vinden. Daarom ben ik ook blij hier te kunnen melden dat er binnen enkele maanden een artikel zal verschijnen in de Maczima, het magazine van Ziekenzorg CM. En dat komt er natuurlijk niet zomaar… want nu er wat tijd, ruimte en energie is vrijgekomen, ben ik me gaan inzetten als vrijwilliger voor de plaatselijke Ziekenzorgwerking. Iets wat heel veel voldoening geeft op zich… en als ik daarbij hier en daar ook wat informatie kan meegeven, dan is dat natuurlijk mooi meegenomen. Zo zie je… als je op een dag eens iets helemaal anders doet en een kleine stap zet op een onbekende weg, waar je dat kan brengen… En het zich onbaatzuchtig inzetten voor anderen, of dat nou als mantelzorger of vrijwilliger bij één of andere organisatie is, dat geeft zo veel voldoening en zo’n dankbaar gevoel dat ik echt aan iedereen kan aanraden.

Tot slot wil ik hier vandaag vooral een heel erg welgemeende ‘dank je wel’ zeggen aan iedereen die me altijd gesteund en gestimuleerd heeft om dit alles te kunnen waarmaken… zowel de zorg voor anderen, als het schrijven van deze blog. Dank je wel ook aan alle lezers, aan alle criticasters ook… want zij hielden me vaak scherp. Dank je wel ook aan wordpress.com voor de verspreiding. Aan Google ook, die mijn blog nog steeds als één van de eerste zoekresultaten plaatst als je zoekt op bijvoorbeeld: katz-schaal, voorlopige bewindvoering, rechterlijke bescherming, enz… En wie weet… misschien kan ik de volgende weken ook wel een beetje meesurfen op de hype rond mijn neefje Umesh Vangaver, alias ‘den Haldis’ van de Bikerboys😉

Geplaatst in Wegwijzer | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen